| Top sites |
|
- Speur plaza - Auto spot - Gratis weblog - Nieuwe ringtones - Webcam chat - Gratis dating - Plaatjes kleurplaten - Verhuur je koophuis |
| |
| --- Archief --- |
|
TrotseMoeders.nl Blogeiland |
| 21-03-2007 - Ik wil een meisje! Na een lange tijd van radiostilte, ben ik er weer! Wat een hectiek de afgelopen weken! Even met de zaak verhuist; totaal onverwachts en binnen 2/3 weken moest alles geregeld zijn. En dat heb ik gemerkt! Het was absoluut de beste beslissing voor de zaak, maar voor mij absoluut niet! Hoogzwanger met al die stress en al dat werk dat niet kan blijven liggen. Dan heb ik nog geneens getild en gesjouwd, maar toch doe je veel meer dan je lijf dan aankan. Toch weer voor de 20ste keer die trap op en neer... Maar dat is nu over en na 2 weken uitrusten (wel werken, maar op een laag pitje en veel bijslapen op de bank) ben ik er weer helemaal! De pijnlijke buiken zijn weg, de voorweeën zijn ook een stuk minder en ik kan er mentaal weer helemaal tegenaan. Wordt ook wel tijd, aangezien ik morgen uitgerekend ben ;-) Rikkert is helemaal gelukkig, want de kleine is blijven zitten t/m vandaag. Nu wordt het namelijk een rammetje. Niet dat wij met horescopen bezig zijn of daar echt in geloven, maar Janne en ik zijn allebei kreeften en Rikkert is een ram. Hij vindt het leuk dat hij wat "versterking" krijgt in huis door nog een ram in het gezin. Helemaal ideaal voor de balans is het als dit kindje een jongetje is. Maar ja, het is taboe en je hoort het niet te denken (laat staan zeggen), maar ik wil een meisje! Je hoort een gezond kind te willen, ongeacht wat er uit komt. Of het nou een jongen of meisje is, knap of lelijk, dom of slim. Als het maar gezond is!!! Nou, daar ben ik het helemaal niet mee eens! Tuurlijk wil ik een gezond kind! Maar ik wil ook een gelukkig kind en geen huilbaby en een kind waar ik trots op ben en ik wil een meisje! Ik ben niet zo zeer een moeder die met typisch meisjesdingen in de weer is. Beter gezegd: Mijn moeder klaagt steen en been dat Janne altijd een broek aan heeft i.p.v. die leuke jurkjes. Ook hou ik bv. helemaal niet van speldjes, armbandjes en al dat soort "frutsels". En we spelen nooit met de poppen of andere typisch meisjes spelletjes. Misschien komt het doordat ikzelf opgegroeid ben met alleen een zus. En doordat ik Janne al heb. Het is allemaal zo heerlijk vertrouwd. Maar ik denk dat het ook zeker te maken heeft met dat meiden meer verbonden blijven met hun moeders dan jongens. Er zijn natuurlijk uitzonderingen, maar jongens trekken op latere leeftijd meestal meer naar de familie van hun partner dan hun eigen familie. Nou ben ik zelf een echt familiemens en hecht ik heel veel waarde aan mijn familiebanden die ik bv met mijn moeder heb. Ik kan me niet voorstellen dat ik zo'n band later niet zou hebben met mijn eigen kinderen. Nou weet ik ook wel dat het hebben van meisjes geen garanties geeft over of ik later een leuke band heb met mijn kinderen, maar toch merk ik aan mijzelf dat ik de gedachtte van alleen maar dochters wel erg aantrekkelijk vind. Maar wie weet? Krijg ik zo een jongetje... Misschien wordt het wel een homootje doordat ik nu al vaak tegen mn buik praat alsof het een meisje is. Sorry kleintje... lees meer op: www.trotsemoeders.nl Gepost door: trotsemoeders op 21-03-2007 om 11:12 |
| 22-01-2007 - Eindelijk zwanger Het heeft ruim 31 weken geduurd, maar nu ben dan echt bezig met mijn zwangerschap en het kindje dat komen gaat!!! Vorig weekend schrokken wij ons opeens rot omdat we ons toen pas realiseerde dat ik al ruim 30 weken zwanger was en dat wij (bijna) alles nog moeten regelen voor de bevalling en de komst van dit kindje. Nou scheelt het dat dit de 2de is. De kleertjes hebben wij al in huis, net als veel andere spullen, maar we moesten nu toch echt wel eens achter een bedje aan!!! Zo gezegd zo gedaan, dus gelijk een bedje gekocht. Gelukkig was dit bedje nog in voorraad bij het hoofdkantoor, dus kan het met 3/4 weken geleverd worden i.p.v. de standaard 8 weken. Nu nog een matrasje en wat andere (kleinere) spulletjes en dan kan het komen qua materiaal... We zijn opeens driftig in de weer met namen (we zijn er nog steeds niet uit ) en met het maken van een adressenlijst. Mijn moeder gaat weer het geboortekaartje maken (zij is kunstenares en had voor Janne ook voor iedereen een handgeschilderd 'kunstwerkje' gemaakt), maar het idee van dit kaartje is er nog niet. Hopelijk heeft ze snel inspiratie... Gelukkig zijn mijn opruimhormonen ook weer uit de stal gekomen dus mijn (ellelange) TO DO lijst is gemaakt. Omdat ons huis nog niet verkocht is, komt dit kindje dus ook in ons piepkleine huisje. Mijn TO DO lijstje bestaat dus niet uit het verbouwen en inrichten van een kinderkamertje, maar uit bv het uitruimen van onze kledingkast, zodat de kleren van Janne daarbij kunnen en de commode vrij komt voor de kleine. Ben gister al druk in de weer geweest met mijn kleren (er gaat een vuilniszak vol naar het goede doel met alleen maar mijn kleren), alleen nu is de hele bovenste verdieping een puinbak omdat Rikkert zijn kleren nog moet doen en ik wel al de planken leeggemaakt had. Iets te enthousiast geweest dus... Ook viel het kwartje opeens dat ik ook op de zaak nog het een en ander moet regelen. Ik ben eigen ondernemer en ik ga er vanuit dat ik tot de bevalling gewoon blijf werken. Alleen wil ik wel alles uiterlijk 1 maart geregeld hebben aangezien de kleine ook best eens eerder kan komen... Dus ben ik opeens druk met het inplannen van overdrachten en uitzetten van lijnen zodat ze in april even een maand zonder mij kunnen (ik heb namelijk de illusie dat ik onmisbaar ben ). Dus ik ga maar weer eens snel verder, want ik heb drastisch gebrek aan tijd! Hopelijk vindt de kleine het wel leuk in mijn buik en komt ie 2 weken na de uitgerekende datum.... Meer lezen? ga naar www.trotsemoeders.nl Gepost door: trotsemoeders op 22-01-2007 om 16:10 |
| 09-01-2007 - EHBO Vlak voor kerst zat ik opeens met Janne op de EHBO: hete thee over haar hand. oh, wat voelde ik me vreselijk! Janne alleen maar gillen en krijsen en ik voelde me zoooooo schuldig! Ik weet dat het een ongeluk was en ik weet dat ik heel erg goed opgelet had, maar ik werd toch even afgeleid door de hond van mn moeder die bovenop mij sprong (hij wilde de kerstkransjes die ik in mijn handen had) en opeens hoorde ik mijn moeder gillen dat Janne mijn thee vast had. Ik was nog wel op tijd om de kop van haar af te trekken, maar te laat om te voorkomen dat het niet over haar hand ging... Gelukkig valt alles mee. Het zijn slechts 1ste graads brandwonden en vandaag (bij de controle) ziet het er al zo veel beter uit! Maar toch is het zo zielig voor zo'n klein hummeltje! En ik kan het weten, want 3/4 jaar geleden heb ik zelf hete thee over mn been gekregen en was ik een maand onder behandeling... Je kan het ook nog niet uitleggen dat koelen in het bad juist goed is. Ze raakte daar juist nog meer van slag van, dus HUP ik ook met kleren en al in het bad onder de lauwe straal... Het grappige is wel, dat ik vermoed dat ze haar ingepakte hand ook wel heel stoer vindt. Ze rent en speelt nog driftig in de rondte en zo af en toe gaat ze naar iemand toe (mij, mijn man, mijn zus, etc) en dan laat ze haar "witte rollade hand" zien en gaat ze er uitgebreid bij babbelen. Zo van: "heb je dit al gezien wat ik heb?" lees verder op: www.trotsemoeders.nl Gepost door: trotsemoeders op 09-01-2007 om 09:05 |
| 10-11-2006 - Hoezo gestrest Gister kreeg ik de 20 weken echo en alles is harstikke goed met de kleine! Toen ik zwanger van Janne was, had je die 20 weken echo nog niet (werd ingevoerd toen ik iets van 25 wkn zwanger was). Ik vond het facinerend om te zien hoe groot het al was. Ik moet wel zeggen dat ik toch een beetje ongerust was of het wel goed ging met de kleine... Ik heb namelijk al een paar keer op mn sodemieter gekregen omdat ik veelste hard werk, half gestrest ben en mn bloeddruk (voor mijn doen) heel hoog is, waardoor ik geregeld ook hartklopping heb... Maar ja: ik heb toch echt een eigen zaak, mijn huis staat in de verkoop, ik tracht een peutertje op te voeden en ik kan geen NEE zeggen! Om het gekkenhuis nog compleet te maken is mijn vader maandagochtend opnieuw vader geworden van een tweeling en is maandagavond mijn opa (de vader van mijn vader) overleden. Emoties al om dus... Dat is ook gelijk de reden dat ik de laatste tijd niet zo veel hier gescheven had; ik weet soms van voor niet meer dat ik van achter leef (of zoiets)! Even serieus: ik weet dat ik veelste veel doe nu en dat mijn lijf schreeuwt om rust! Ik probeer daar echt aan toe te geven, maar het is zo verdomde moeilijk! Allereerst zit het in mijn karakter en daarnaast zijn de dingen die ik nu doe veelal dingen waar ik niet 1, 2, 3 een verandering in kan doorvoeren. Dinsdagavond ging het wel helemaal mis met mn lijf waarna ik accuut dingen in gang heb gezet om volgend weekend weg te gaan naar ameland voor een klein weekje. Even ontspannen en daarna zien we wel weer verder! Ik zet nu uit zelfbescherming mn pc uit..... Om meer te lezen over dit onderwerp of over 20 weken echo ga naar: www.trotsemoeders.nl Gepost door: trotsemoeders op 10-11-2006 om 13:32 |
| 17-10-2006 - Vaccineren? Janne moet zo weer naar het consultatiebureau voor een prik. Haar 14 mdn prik (een maandje verlaat, maar what else is new...). Ik ben blij dat dit voorlopig de laatste is! Elke keer zag ik er toch tegenop. Niet zo zeer dat ze er ziek van wordt, maar meer de gedachte dat Janne nou net dat ene kindje kan zijn waar het mis mee gaat... Mijn schoonzus geeft haar kinderen geen vaccinaties. Hierdoor hebben wij de keuze voor vaccinaties uitgebreid besproken. Gelukkig zijn Rikkert en ik er allebei over eens dat wij onze kinderen wel vaccineren. Wij denken dat dit de beste keuze is voor onze kinderen en daarnaast heeft men nu in Nederland de keuze omdat meer dan 90% van de kinderen gevaccineerd worden. Stel je nou voor dat opeens een grote groep besluit om niet meer te vaccineren en dat een boel van die kinderen bij Janne op school zitten. Dan zou ik me niet meer lekker voelen bij de keuze om Janne geen vaccinaties te geven... 1 ding zit me toch niet lekker. Ik weet wel dat de kans heel klein is, maar het idee dat we door het toedienen van wat "zieke" ziektekiemen ik Janne permanent die ziekte kan geven voelt niet goed. Ondanks dat de beslissing bij ons heeeeeeeeel snel gemaakt was, blijft het een precair onderwerp! Gepost door: trotsemoeders op 17-10-2006 om 10:12 |
| 10-10-2006 - Handig hoor, een kind... NOT (deel 2) Nog even terugkomend op mijn vorige stuk over dat het hebben van kinderen absoluut niet altijd even handig is: Achteraf weet ik waarom Janne de dagen voor de bruiloft van mijn zus maar niet te genieten was... Ze werd diezelfde avond ziek; opeens hoge koorts! En ja hoor, ondanks de paracetamolletjes was ze gedurende de gehele trouwdag van mn zus ziek. Normaal gesproken wilt ze alleen mij als ze ziek is, maar gelukkig vond ze haar papa, haar nichtje en de vriendin van mn zus ook voldoende. Ik voelde me erg schuldig en elke keer als ik in de buurt kwam van haar, dan strekte ze haar armpjes weer naar mij uit... Klinkt heel lullig, maar ik heb haar die dag veel vermijd, zodat ik me nog een beetje nuttig kon maken voor mn zus. Door te tekenen als getuige, taarten snijden, de hulptroepen aansturen en tussendoor glazen halen en wegwerpbordjes weggooien. Het was een hele hectische en leuke dag, maar ik was wel weer blij dat de dag erna ik Janne weer lekker de hele dag kon knuffelen en vertroetelen. Ik had haar namelijk wel erg gemist... lees verder op: www.trotsemoeders.nl Gepost door: trotsemoeders op 10-10-2006 om 11:59 |
| 06-10-2006 - Luci RIP Gisteravond hebben we Luci teruggevonden, alleen niet zoals ik haar terug wilde vinden... Ze is de dag daarvoor aangereden, doodgegaan en opgehaald door de dierenambulance. Gelukkig belde de volgende dag (gister dus) iemand die onze flyer had gekregen die het heeft zien gebeuren. Ik heb gelijk de dierenambulance gebeld en diezelfde avond (gisteravond dus) konden we komen om haar eventueel te identificeren. Het was haar dus... Zo'n dubbel gevoel... Ik ben aan de ene kant heel erg blij om te weten wat er met haar gebeurd is. We hebben nu zekerheid en nu kan ik stoppen met het verspreiden van folders, elke avond haar zoeken en weer 'rustig' slapen zonder dat ik steeds wakker wordt omdat ik denk dat ik haar hoor... Maar aan de andere kant had ik liever dat ik nog een tijdje zo in onzekerheid had geleefd en dat ik haar dan weer vond en lekker mee naar huis kon nemen! Maar ja, voor haar is het in ieder geval beter dan een straatkat worden, want haar kennende zou ze daar echt niet gelukkig van worden... Gepost door: trotsemoeders op 06-10-2006 om 14:10 |
| 03-10-2006 - VERMIST: onze zwarte bejaarde poes Bij deze doe ik een oproep aan alle Haarlemmers! Vrijdag is onze bejaarde zwarte poes ontsnapt in de binnenstad. Lucifer is 13 jaar, ze is geheel zwart met hier en daar een grijze haar. Luci heeft een hangbuik, ze staat wat korter op haar poten en ze heeft een wat kortere staart. Luci kan niet heel goed miauwen; er komt namelijk niet veel geluid uit. "Brullen" kan ze echter als de beste! Ze is een echte binnenkat, die pas sinds 3 jaar gewend is aan een balkon. Wij denken dan ook dat ze erg bang is van alle drukte buiten en van het verkeer. Voor foto's ga naar: http://www.trotsemoeders.nl/index.php?ind=blog&op=home&idu=3 Heeft u Lucifer gezien? Laat het me dan alsjeblieft weten, want we missen haar ontzettend! Alvast bedankt voor de moeite! Gepost door: trotsemoeders op 03-10-2006 om 14:42 |
| 28-09-2006 - Handig hoor, een kind... NOT Mijn zus gaat morgen trouwen en zij viert dit in het huis van mijn moeder en van hun (zij delen het huis, maar morgen is het dus één groot feesthuis). We zijn al dagen in de weer met opruimen, herindelen en schoonmaken van de verschillende vertrekken, maar helaas komt er nog steeds veel aan op deze laatste uren. En op dit soort dagen is het hebben van een klein kind echt een ramp! Janne merkt aan ons allemaal dat er iets gaat gebeuren en is al dagen hierdoor helemaal van slag. Ze wilt alleen maar op schoot, aan je been hangen of aandacht van je krijgen. Ik denk als een soort van troost dat het niet eng is wat er gebeurd... En als ze de aandacht en troost niet van mij komt, dan wilt ze het alleen maar van Rikkert, mijn moeder of mijn zus. Er is continu iemand met haar in de weer en anders zet ze (net zolang tot je weer aandacht voor haar hebt) een keel op! Dit is echt door deze (stress)situatie, want normaal kan ze zich heel erg goed zelf vermaken en vindt ze het altijd wel leuk als er gedoe om haar heen is. Gaat ze zelf ook heel druk in de weer met speeltjes, spulletjes die ze vindt en de beesten die rondlopen. Het probleem is dat we een deadline hebben, dat iedereen (lees ook: voornamelijk mijn zus) gestresst is en dat Janne nu een sta-in-de-weg is. Ik kan zoveel meer doen, als ik Janne niet zo hebben... Maar ja, het voordeel is wel weer dat Janne nu haar middagdutje aan het doen is en dat ik dan even uit de puinhoop weg ben en even kan ontspannen! Het is dus ook best wel handig  Gepost door: trotsemoeders op 28-09-2006 om 13:25 |
| 25-09-2006 - Gekkenhuis Ik word helemaal gek hier in huis! Op de een of andere manier is het hier altijd een zootje, heb ik altijd een berg met wasgoed liggen en is er altijd vuile vaat! We wonen nu erg klein met ook maar 1 slaapkamer en straks met nog een kleintje erbij is dat wel erg krapjes. Af en toe denk ik wel eens dat we op een vuilnisbelt zijn opgegroeid. Het is toch niet normaal dat het zo'n snel zo'n bende ergens kan zijn??? Maar aan de andere kant: Rikkert heeft een drukke baan, ik heb een eigen zaak, We vinden het allebei heel belangrijk om dagelijks veel tijd en aandacht aan Janne te besteden en dan sport Rikkert ook nog en ik ga veel bij mijn moeder, zus en opa langs. Bij ons staat het huishouden nou eenmaal onderaan de lijst! Wat ik begrijp van andere moeders op www.trotsemoeders.nl ben ik in ieder geval niet de enige... Nu staat ons huis te koop. Elke keer als er kijkers komen, hebben we er een helstaak aan om het huis spik en span te krijgen... Ik ben blij als we straks wat meer ruimte hebben. Dat ik 's avonds gewoon weer een boek in bed kan lezen omdat ik weer een eigen slaapkamer heb of dat we een kamer hebben waar ik mijn kantoor kan maken. Een kamer waarvan ik de deur van dicht kan doen als ik die stapels met papieren en de andere troep even niet meer wil zien... Ik ga met heel veel pijn weg uit dit huis, maar die gedachte maakt het een stuk dragelijker! Gepost door: trotsemoeders op 25-09-2006 om 17:32 |
| 23-09-2006 - De wereld op zijn kop Drie weken geleden is helaas mijn oma overleden. Ze bleek een tijdje terug opeens kanker te hebben en ze takelde de afgelopen weken giga af. Gedurende haar ziekbed hebben wij (mn moeder, zus en ik) haar zo goed en zo kwaad verzorgd en ondersteund. Ik was erg close met mijn oma, dus die aftakeling hakte er mij in. Ik was erbij toen ze stierf wat een bijzondere, maar ook een enge ervaring was. Ik heb het zien gebeuren en daar slaap ik nog steeds onrustig door, maar aan de andere kant voel ik me vereerd dat ik er was! Ik kon nog het een en ander tegen haar zeggen, ik kon haar nog aanraken en ik kon haar (hopelijk) in de laatste minuten geruststellen... De hele week was een week van verdriet, niet slapen en een hele hoop geregel. Vrijdag vroeg in de ochtend was namelijk haar crematie. Maar die week was ook een week van enorme vreugde! Ik had namelijk op donderdagochtend een termijnecho, want ik ben zwanger!!! Ik had kort na mijn laatste berichtje hier opeens een positieve test. Daar had ik helemaal niet op gerekend! Nou waren we net gestopt met de condooms met de intentie om weer zwanger te worden, maar het was kennelijk in 1x raak. En daar hadden we helemaal geen rekening mee gehouden, aangezien we een jaar bezig waren voor Janne! Ik had ook helemaal niet door dat ik zwanger was. Ik ben namelijk maar een paar keer per jaar ongesteld en ik was zo uitgeput van de verzorging van oma, dat ik niet door had dat mijn vermoeidheid ook wel eens een andere reden kon hebben. De reden voor een test was mijn moeder. Die maakte de opmerking dat ik zo "bitcherig" was en dat ik dat ook in het begin van mijn zwangerschap van Janne was. Toen viel het kwartje en wist ik waarom ik de hele tijd zo misselijk was. Nou, en of ik zwanger ben. De termijnecho bepaalde dat ik toen al 11 weken (nu ruim 14 weken) zwanger ben en dat alles harstikke goed gaat! Ondanks het verdriet om oma, ben ik harstikke blij dat de tweede op komst is. En gelukkig kwam ik er nog op tijd achter, zodat ik nog gezellig met oma heb gekletst over de nieuwste aanwinst in de familie!!! Gepost door: trotsemoeders op 23-09-2006 om 13:02 |
| 22-09-2006 - Ik ben Mira en ik heb de leukste dochter van de hele wereld! Janne is een peuter (14 mdn) die alles volgens het boekje doorloopt; ze slaapt al maanden door, ze eet alles, ze kruipt als de beste en ze is altijd vrolijk. Janne is echt geen baby meer, maar een heus meisje! Een meisje met een eigen mening en een duidelijke wil. Een meisje dat haar eigen boterham eet, dat in haar neus peutert en danst op de muziek. Een meisje dat helemaal gelukkig wordt als ze haar papa thuis hoort komen en haar ogen dicht knijpt wanneer de hond van mijn moeder haar wil begroeten. Wist ik veel... Janne is mijn eerste kind en in mijn omgeving ken ik niet veel moeders met jonge kinderen. Tijdens mijn zwangerschap riep iedereen wel dat het eerste jaar zo snel gaat. En ik heb toch bijna alle boeken gelezen die je in de boekhandel kon vinden. Maar ik had me gewoon nog nooit beseft dat baby's al zo snel groot worden en van alles kunnen! Steeds vaker mis ik vrouwen om me heen die hetzelfde mee maken als ik. Moeders die me begrijpen als ik weer eens ongegeneerd opschep over Janne, vrouwen die ook wel eens onzeker zijn omdat ze niet weten waarom hun kleintje huilt, om tips te krijgen en om ervaringen uit te wisselen. Daarom ben ik een site gestart: http://www.trotsemoeders.nl/. Een site waar (aanstaande) moeder hun meningen kunnen geven, ervaringen kunnen delen, tips krijgen en gewoon kunnen kletsen over hun leven. Dit initiatief bevalt me zo goed, dat ik besloten heb om een blog bij te houden met wat in mee maak. Als Mira, maar voornamelijk als moeder. Morgen zal ik mijn eerste bericht plaatsen over mijn hectische bestaan van de afgelopen weken. Voornamelijk hectisch door het ziekbed van mijn oma...  Gepost door: trotsemoeders op 22-09-2006 om 13:25 |